Kennis delen

Afgelopen tijd heb ik enkele SURF workshops gevolgd, zie ook elders in dit blog.
Op dinsdag 4 oktober was ik bij de workshop Video op mobiele devices. Erg interessant, Frank Thuss heeft er al een post over geschreven in zijn blog.
Dan was ik op 6 oktober bij de WEBstroom en Weblecture bijeenkomsten die dit keer gehouden werden bij de Tilburg Universiteit. Voor mij het meest interessant waren de presentatie van Cas Egelie (Tilburg Universiteit) over de Xperience en die over stemkastjes van Jan Velghe (Universiteit Gent). Frans Roovers van de Hogeschool Zuyd heeft een mooi verslag in zijn blog staan van de presentatie van Cas.
Fijn zulke collega's! Een verslag van de stemkastjes (Jan noemt ze stembakjes) zal ik voor mijn rekening nemen in mijn blog.

QRCode tip!

Afgelopen week was ik bij de SURF workshop Video op mobiele devices (post volgt nog), waar Pierre Gorissen een van de trainers was. We hadden het over verkorte urls en QRCodes. De QRCode scan je dan met je smartphone (scanapp nodig) en dan kom je bij de informatie. Hier schreef ik al eerder over in dit blog.
Maar mijn theorie was dat als je van dezelfde url de korte link gebruikte, de QRCode ook eenvoudiger zou zijn en dus gemakkelijker te scannen. Onze trainers dachten dat het niet zo zou zijn, maar ik heb even gecontroleerd en mijn gedachte klopt wel. Dat heb ik Pierre gemaild met dit resultaat.

Dit vind ik nog steeds leuk!

Onlangs bereikte mij deze link weer. Niet te snel je scherm dichtgooien, maar kijk wat er gebeurt.
Deze site is al enkele jaren oud maar nog steeds vind ik hem heel leuk bedacht. Het is een prachtige combinatie in vorm, kleur, geluid en actie! Is dit moeilijk te maken? Zou je zoiets in het onderwijs kunnen gebruiken? Met een dergelijke opdracht zou je studenten echt kunnen stimuleren, helemaal als er ook een competitie element bij zit.

ePitch

Ook tijdens de SURFWorkshop Aan de slag met weblectures maakte ik kennis met de ePitch. Een ePitch is een video opname van 1 minuut, gecombineerd met plaatjes (PPT slide, foto, ..) die ernaast worden vertoond. Leuke is dat het heel snel en eenvoudig te maken is en het (bij mij tenminste) allerlei mogelijkheden oproept.
Je kiest na het downloaden van de ePitch Studio je korte video-opname en bewerkt die in de editor tot gewenste formaat (let op, de video wordt na 1 minuut genadeloos afgekapt!) Dan plaats je je plaatjes er rechts naast. Een slide, foto, beeld van een screen, .. Als je dat hebt gedaan upload je je ePitch.
Erg leuk voor studentopdrachten, dwingt ze kort en to the point te zijn. Ook een docent kan een korte toelichting geven bij een opdracht, oproepen tot een discussie, etc. Groot nadeel vind ik dat je alleen via Linkedin de ePitches bekijken kunt.
Maar kijk zelf naar mijn ePitch, gemaakt tijdens de workshop. Op epitch.tv zie je staan:

Als je die niet ziet ga je hier er rechtstreeks naartoe.

Klik erop en log in met je Linkedin-account.
Geef toe: Het idee is superleuk!

Tagging, tagging you ...

Na een heerlijk relaxte zomervakantie en de altijd aanwezige perikelen aan het begin van het nieuwe studiejaar, is het weer tijd voor nieuwe posts!

Vorige week (21 september 2011) deed ik de workshop Aan de slag met Weblectures bij SURF. Vooraf had ik erg getwijfeld, ik weet immers best wel veel van weblectures en hoe je ze in het onderwijs inzet. Maar het zou gaan over tagging en dat kende ik weer niet. Dus toch aangemeld en geen seconde spijt gehad. Afgezien van het feit dat je weer nieuwe mensen leert kennen was het erg informatief en heel leuk van opzet.

Taggen in een video kennen we wel. Bij een bepaald beeld/scene geef je informatie. Bij live-taggen doe je dat net zo, maar dan tijdens een college dat wordt opgenomen. De tag en het tijdstip waarop de tag is gemaakt worden gekoppeld en zijn en de weblecture zichtbaar. In project OASE is een pilot met live-taggen uitgevoerd en daarmee gaan wij ook aan de slag.

Het taggen hebben we als student ervaren. Wij kregen een minicollege waar we live konden taggen, daarna keken we de weblecture terug en konden we achteraf ook tags toevoegen. Vervolgens kregen we, jawel, een toets! Taggen is heel efficiënt voor studenten: Als ze snel willen scannen in een weblecture, typen ze een zoekwoord in, vervolgens klikken ze op de tag naar keuze en de weblecture speelt vanaf dat moment af. Voor mij is het live-taggen onhandig omdat ik aantekeningen maak, maar achteraf taggen is wel een optie.

De tags zijn zichtbaar onder de weblecture als streepjes in de tijdlijn. De kleuren kunnen verschillen voor type tags: publiek, je eigen private tags, assignementtags. Met deze laatste voer je de opdracht uit die in de tag staat. Je kunt de tags filteren op personen van wie je de tags wilt zien en ook op je eigen private tags.

Wat mij vooral aansprak was dat de docent obv de tags ook feedback krijgt. Dat zou mooier kunnen in mijn beleving. Als er snel herkenbare tags mogelijk zijn, bijvoorbeeld in rood, die aangeven dat iets niet begrepen is, heb de direct op basis van de kleur informatie: Bij een wolk rood op een plek in je weblecture weet je als docent dat daar iets in de kennisoverdracht niet goed is gegaan. Daar kun je dan actie op ondernemen.

Prezi en multimedia

Van mijn zeer attente collega Johan S. kreeg ik de volgende mail:

Op je blog verzamel je allerlei leuke voorbeelden en ik denk dat dit ook een mooie demo is hoe je een screencast binnen een "presentatie" kunt gebruiken.
Kijk maar eens op:

Prezi als multimediale informatievoorziening ~ alpha on Prezi

(Deze Prezi is op 22 juni 2011 gepubliceerd door Blik Stroom)

Dit inspireerde me om toch weer Prezi op te pakken. Dat had ik ruim 1 jaar geleden ook al gedaan, maar op een of andere manier klikte het niet tussen Prezi en mij. De meeste Prezi's toen vond ik ook erg chaotisch.
Nu ben ik weer gaan experimenteren en ik moet zeggen dat ik de mogelijkheden steeds meer waardeer. En dat chaotische is een valkuil, maar daar ben je nog altijd zelf bij :)

Golden Age?

De wereld om ons heen verandert en zo ook ons onderwijs. Ik ben net terug van de DIVERSE 2011 in Dublin en het viel me op dat daar telkens weer de nadruk werd gelegd op het feit dat we bij onze inspanningen altijd de gebruiker centraal moeten stellen. Nu is dat iets dat ik doodnormaal vind maar toch. En toen bedacht ik me dat onderstaand stukje wel heel toepasselijk is. Ik schreef het in april dit jaar.

Met de opkomst van ICT waren de verwachtingen hooggespannen. ICT was als een tovermiddel om van alles te vernieuwen in de samenleving, zo ook het onderwijs.

In een publicatie van de Onderwijsraad uit 2008 wordt hierover gesproken en vergelijkt men de wijze waarop ICT in de samenleving is opgepakt met hoe het in het onderwijs gaat. Daarbij maken zij gebruik van de theorie van Carlota Perez (2002), die overigens ook nog in 2011 onveranderd staat, dat bij de opkomst en het gebruik van technologische vernieuwingen doorgaans een vaste ontwikkeling wordt doorgemaakt. Zij heeft die verdeeld in de Installation period en de Deployment period.

Men was optimistisch over de mogelijkheden die E-learning zou kunnen bieden en de nieuwe producten (vooral vanuit de technologie bedacht) die daaruit voort zouden vloeien. Allerlei projecten werden gesubsidieerd. Kenmerkend voor de Installation period.
Maar in de praktijk gaat het allemaal niet zo snel en de hooggespannen verwachtingen werden niet waargemaakt. De gebruiker omarmde de vernieuwingen niet. Er kwam een omslagpunt dat leidde tot de Deployment period. Hier zijn de gebruikers aan zet en zij bepalen hoe de ICT aangepast moet worden om door hen gebruikt te worden. Volgens de theorie van Perez kunnen we evolueren naar de Golden Age waar nieuwe gebruikersgeoriënteerde toepassingen snel opgepakt worden en toegepast worden op een flexibele en creatieve manier.

De publicatie is uit 2008 en men geeft aan dat op dat moment de diverse ontwikkelingen erop wijzen dat we op dit moment aan het begin staan van de Deployment period. Denk aan de opkomst van uiteenlopende apparaten waarin ict is geïntegreerd en die gemakkelijk onderling communiceren (pda, mobiele telefoon) en de opkomst van social software. De snelheid waarmee deze apparaten en applicaties hun ingang vinden, wijzen op de komst van de Golden Age. Kijkend naar het onderwijs doet zich deze Golden Age echter nog niet voor. In dit opzicht lijkt er een discrepantie te ontstaan tussen de samenleving en het onderwijs.

Het is nu 2011 en voor de samenleving lijkt de Golden Age al in gang te zijn gezet met de iPhone, iPad, Twitter, etc. Helaas kan tegelijk geconstateerd worden dat dit voor het onderwijs nog altijd niet het geval is. Er zijn voorlopers die wel zover zijn, maar de grote groep is nog niet in beeld. Wat denkt u zijn we in het begin van de de Deployment fase blijven steken of schuifelen we al voorzichtig in de richting van de Golden Age voor het onderwijs?